თუ პირი დაკავებულია, მიმდინარეობს ჩხრეკა ან დანიშნულია გადაუდებელი სასამართლო სხდომა, დაგვიკავშირდით დაუყოვნებლივ.
ჯერ ვადგენთ, რას ეყრდნობა ბრალდება, რა არის უკვე მოპოვებული და რა შეიძლება დაკარგოს მტკიცებულებითი მნიშვნელობა დროის გასვლასთან ერთად. ამის შემდეგ განისაზღვრება, საჭიროა თუ არა დაუყოვნებელი შუამდგომლობა, დამოუკიდებელი ექსპერტი, მოწმის მოძიება ან საგამოძიებო მოქმედებაზე რეაგირება.
ადვოკატი ამოწმებს პროცედურულ სტატუსს, განმარტავს უფლებებს, ესწრება შესაბამის მოქმედებებს, აფიქსირებს დარღვევებს და ეხმარება კლიენტს ინფორმირებული გადაწყვეტილების მიღებაში. დუმილის უფლების გამოყენება ან ჩვენების მიცემა ყოველთვის უნდა შეფასდეს კონკრეტული საქმის მიხედვით.
სასამართლოში დაცვის პოზიცია უნდა პასუხობდეს როგორც ბრალდების სამართლებრივ კვალიფიკაციას, ისე თითოეული მტკიცებულების სანდოობასა და დასაშვებობას. წარმომადგენლობა მოიცავს შუამდგომლობებს, მოწმის დაკითხვას, ექსპერტის დასკვნის შემოწმებას, დასკვნით სიტყვას და საჭიროების შემთხვევაში გასაჩივრებას.
საქმის ინდივიდუალურობის მიუხედავად, პირველ ეტაპზე უნდა გაირკვეს სტატუსი, ოფიციალური დოკუმენტი, უახლოესი ვადა და პრაქტიკული მიზანი.
ვარკვევთ, ხართ ბრალდებული, მოწმე, დაზარალებული თუ კომპანიის წარმომადგენელი.
ვკითხულობთ ოქმებს, დადგენილებებს, შეტყობინებებს და ხელმისაწვდომ მტკიცებულებებს.
ვაფასებთ ვადებს, თავისუფლების, ქონებისა და რეპუტაციის რისკებს.
ვმოქმედებთ გამოძიებასა და სასამართლოში შეთანხმებული სტრატეგიის შესაბამისად.
ქვემოთ მოცემული პასუხები საერთო ჩარჩოს აღწერს. ინდივიდუალური მოქმედება უნდა მოერგოს საქმის მასალებსა და პროცესუალურ ეტაპს.
სასურველია პირველივე პოლიციური კონტაქტის, უწყების, ჩხრეკის ან დაკავებისთანავე. ადრეული ჩართულობა საშუალებას იძლევა უფლებები დაცული იყოს მანამდე, სანამ პირი ხელს მოაწერს დოკუმენტს ან მისცემს განმარტებას.
დიახ. გუნდი მუშაობს თბილისში, ბათუმში, ქუთაისში და საქართველოს სხვა ქალაქებში; საქმის მომზადების ნაწილი საჭიროებისამებრ დისტანციურადაც შეიძლება შესრულდეს.
სისხლის სამართლის საქმეში ეფექტური დაცვა იწყება მანამდე, სანამ საქმე სასამართლომდე მივა. პირველივე ეტაპზე საჭიროა პირის ზუსტი პროცესუალური სტატუსის დადგენა, ბრალდების ან საგამოძიებო ინტერესის საფუძვლის გაცნობა და იმ მტკიცებულებების იდენტიფიცირება, რომლებიც შეიძლება სწრაფად დაიკარგოს. სისხლის სამართლის ადვოკატი ადგენს ქრონოლოგიას, ამოწმებს ოფიციალურ დოკუმენტებს და განსაზღვრავს, რომელი მოქმედება უნდა შესრულდეს დაუყოვნებლივ და რომელზე პასუხი ჯობს გადაიდოს საქმის მასალების გაცნობამდე.
საქართველოს სისხლის სამართლის პროცესში ერთი და იგივე ფაქტი შეიძლება განსხვავებულად შეფასდეს იმის მიხედვით, რა მტკიცებულებით დასტურდება იგი, როგორ იქნა მტკიცებულება მოპოვებული და დაცული იყო თუ არა პროცესუალური გარანტიები. ამიტომ დაცვის სტრატეგია არ უნდა ეფუძნებოდეს მხოლოდ ბრალდების ტექსტს. ადვოკატი ამოწმებს ოქმებს, ვიდეოსა და აუდიოჩანაწერებს, ციფრულ მონაცემებს, ექსპერტიზას, მოწმეების ჩვენებებსა და სხვა მასალებს და მათ ურთიერთკავშირს.
დაცვის მუშაობა შეიძლება მოიცავდეს დაკავების კანონიერების შეფასებას, ჩხრეკისა და ამოღების მასალების შემოწმებას, აღკვეთის ღონისძიებაზე პოზიციის მომზადებას, ალტერნატიული მტკიცებულებების მოპოვებას, ექსპერტიზის საკითხების ჩამოყალიბებას, მოწმის ინფორმაციის გადამოწმებას, საპროცესო შეთანხმების პირობების შეფასებას და საქმის სასამართლოში განხილვას. კონკრეტული არჩევანი დამოკიდებულია საქმის ფაქტებზე და კლიენტის მიზანზე.
თუ საქმე ეხება კომპანიას, დირექტორს ან ფინანსურ საქმიანობას, სისხლის სამართლის დაცვა ხშირად უნდა დაუკავშირდეს კორპორაციულ, საგადასახადო და საბანკო დოკუმენტაციასაც. ასეთ საქმეებში მნიშვნელოვანია პასუხისმგებელი პირების ფუნქციების გამიჯვნა, გადაწყვეტილების მიღების პროცესის დოკუმენტირება და იმის დადგენა, ვის ჰქონდა რეალური წვდომა ანგარიშებზე, სისტემებსა თუ კონკრეტულ ოპერაციაზე.
სისხლის სამართლის ადვოკატის ადრეული ჩართვა განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია მაშინ, როდესაც პირი დაიბარეს პოლიციაში ან პროკურატურაში, მიმდინარეობს ჩხრეკა, მოხდა დაკავება, ჩაბარდა ბრალდების დადგენილება ან არსებობს სასამართლო სხდომის ახლო ვადა. ადრეულ ეტაპზე მიღებული ერთი დაუფიქრებელი გადაწყვეტილება მოგვიანებით შეიძლება გახდეს საქმის მნიშვნელოვანი ნაწილი.
კონკრეტულ საქმეში მოწმდება მოქმედი, კონსოლიდირებული რედაქცია. ოფიციალური წყარო: საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსი — Matsne
ვებგვერდზე მოცემული ინფორმაცია არის ზოგადი სამართლებრივი ორიენტირი და არ წარმოადგენს კონკრეტულ საქმეზე ინდივიდუალურ იურიდიულ დასკვნას. საბოლოო შეფასება დამოკიდებულია საქმის ფაქტებზე, დოკუმენტებზე, მტკიცებულებებსა და მოქმედ კანონმდებლობაზე.